خورشید من

خورشید من! دنیا بدون تو بسی سرد است

لبخند زن! لبخندِ تو تسکینِ هر درد است


آغوش گرمت گر نباشد می خورم سرما

دامانِ پاکت پرورشگاه زن و مرد است


آتش تویی که گرم می داری دل مارا

ورنه در آتشدان ما خاکستر و گرد است


ای زن چه صبر و استقامت در تو می بینم

با تو کسی در زندگی آیا هماورد است؟


سرسبزی باغ و بهارو دشت و صحرایی

بی تو همه سرد است، همه درد است، همه زرد است


شب تیره و مه خیره و دورو برم ساکت

یک شاعر شوریده ی تنهاو شبگرد است


خورشید من! حالا طلوع کن بر سر آفاق

بی تو هوا سرد است،هوا سرد است،هوا سرد است!

/ 0 نظر / 43 بازدید